Specyfikacja
| Nazwa | Tesamorelin (TH9507) |
| Sekwencja | [Trans-3-hexenoyl]-GHRH(1-44)-NH2 |
| Numer CAS | 218949-48-5 |
| Masa cząsteczkowa | 5,196 kDa |
| Postać | Liofilizowany proszek |
| Moc na fiolkę | 10 mg lub 20 mg |
| Zawartość pudełka | 10 fiolek o tej samej mocy |
| Czystość | ≥99 % (HPLC) |
Mechanizm działania
Tesamorelin jest analogiem GHRH o sekwencji zmodyfikowanej grupą hexenoylową. W badaniach wiąże się z receptorami GHRH i jest analizowany w modelach komórek endokrynnych pod kątem transdukcji sygnału oraz osi GH. Zmodyfikowana sekwencja zwiększa stabilność w porównaniu z naturalnym fragmentem GHRH. Typowe zagadnienia badawcze obejmują powinowactwo do receptora, dalsze przekazywanie sygnału oraz regulację osi GH na poziomie komórkowym. Jako związek referencyjny Tesamorelin umożliwia porównywanie różnych układów eksperymentalnych w ramach określonego systemu analitycznego. Aby kupić Tesamorelin, to pudełko 10 fiolek daje jasno określony ligand referencyjny.
Rekonstytucja i postępowanie
Liofilizat rekonstytuuje się w laboratorium za pomocą odpowiedniego jałowego rozpuszczalnika. Rozpuszczalnik należy powoli dodawać wzdłuż ścianki naczynia, a następnie ostrożnie mieszać preparat do całkowitego rozpuszczenia proszku. Otrzymany roztwór należy szybko wykorzystać i do tego czasu chronić przed bezpośrednim światłem. Ta charakterystyka nie obejmuje informacji o objętości ani stężeniu; parametry te ustala laboratorium wykonujące procedurę we własnym protokole.
Badania in vitro
W badaniach in vitro Tesamorelin służy jako materiał referencyjny w badaniach wiązania z receptorem GHRH. W modelach komórek endokrynnych peptyd pozwala analizować transdukcję sygnału osi GH i dalsze odpowiedzi komórkowe. Zmodyfikowana sekwencja o zwiększonej stabilności jest przydatna także w testach porównujących analog GHRH z naturalnym fragmentem. Dobra rozpuszczalność liofilizatu ułatwia przygotowanie określonych serii rozcieńczeń do sporządzania krzywych zależności stężenia od efektu.
Jakość i analityka
Czystość każdej partii Tesamorelin jest badana metodą HPLC; zawartość wynosi ≥99 %. Dodatkowa analiza tożsamości potwierdza zmodyfikowaną sekwencję GHRH cząsteczki. Wyniki są dokumentowane dla każdej partii i obowiązują jednakowo dla obu oferowanych mocy. Taka charakterystyka analityczna zapewnia wiarygodną podstawę do porównywania serii pomiarowych i odtwarzania eksperymentów in vitro.