Epithalon 10 mg

Specyfikacja

Mechanizm działania

Epithalon to syntetyczny tetrapeptyd badany przede wszystkim w związku z biologią telomerów i starzeniem komórkowym. Telomery chronią końce chromosomów, a ich skracanie w kolejnych podziałach komórkowych koreluje w modelach z senescencją replikacyjną. Telomeraza, między innymi przez podjednostkę hTERT, może wydłużać telomerowy DNA. W modelach komórkowych i tkankowych Epithalon służy do charakteryzowania związku między sygnałami peptydowymi, aktywnością telomerazy i stabilnością długości telomerów. Laboratoria, które chcą kupić Epithalon, otrzymują tetrapeptyd w ilości 10 mg na fiolkę.

Rekonstytucja i postępowanie

Liofilizat rekonstytuuje się w laboratorium odpowiednim sterylnym rozpuszczalnikiem. Rozpuszczalnik dodaje się powoli wzdłuż ścianki naczynia, a preparat miesza się delikatnie, aż proszek całkowicie się rozpuści. Dzięki krótkiej sekwencji Epithalon zwykle rozpuszcza się szybko. Otrzymany roztwór opracowuje się w krótkim czasie, ponieważ peptydy w roztworze silniej reagują na wpływy otoczenia. Do czasu użycia odczynnik chroni się przed bezpośrednim światłem. Stężenie i objętość ustala laboratorium we własnym protokole.

Badania in vitro

W badaniach in vitro Epithalon służy jako zdefiniowany peptyd referencyjny do studiów nad starzeniem i długowiecznością na liniach komórkowych. Typowe punkty końcowe to aktywność telomerazy, ekspresja hTERT, długość telomerów metodą qPCR lub analizą TRF oraz markery senescencji takie jak p16 lub SA-β-Gal. Hodowle fibroblastów i komórek nabłonkowych często służą do porównywania granic replikacji i szlaków starzenia wywołanych stresem. Epithalon można wprowadzić w zdefiniowane szeregi rozcieńczeń, aby w kontrolowanych testach sprawdzać zależne od dawki efekty wobec parametrów telomerów i cyklu komórkowego.

Jakość i analityka

Każdą partię Epithalon bada się metodą HPLC pod kątem czystości, a zawartość wynosi ≥99 %. Kontrola tożsamości potwierdza sekwencję tetrapeptydu Ala-Glu-Asp-Gly. Wyniki dokumentuje się dla partii. Ta analityczna charakterystyka wspiera powtarzalne doświadczenia in vitro, gdy parametry telomerów i senescencji porównuje się między seriami pomiarów.