Ipamorelin 10 mg

Specyfikacja

Mechanizm działania

Ipamorelin jest syntetycznym agonistą pentapeptydowym receptora sekretagogów hormonu wzrostu (GHS-R). Receptor ten należy do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G i w badaniach charakteryzuje się go przez szlak sygnałowy greliny. Wiązanie ligandu z GHS-R uruchamia kaskady wtórnych przekaźników, które w liniach somatotrofów i w hodowlach pierwotnych mierzalnie kierują uwalnianiem hormonu wzrostu. W porównaniu z szerszymi analogami GHRP Ipamorelin często stosuje się w modelach przedklinicznych, ponieważ aktywacja szlaku GHS-R idzie w parze ze słabszym wpływem na osie prolaktyny, ACTH i kortyzolu. Cząsteczka sprawdza się więc jako określony ligand referencyjny do selektywnych badań receptora. Kto chce kupić Ipamorelin, bierze selektywnego agonistę GHS-R w ilości 10 mg na fiolkę.

Rekonstytucja i obchodzenie się

Liofilizat rekonstytuuje się w laboratorium odpowiednim sterylnym rozpuszczalnikiem. Rozpuszczalnik dodaje się powoli wzdłuż ścianki naczynia, a preparat miesza się delikatnie, aż proszek rozpuści się całkowicie. Powstały roztwór opracowuje się niezwłocznie, bo peptyd w postaci rozpuszczonej łatwiej reaguje na warunki otoczenia. Do czasu użycia odczynnik chroni się przed bezpośrednim światłem. Wartości objętości i stężenia nie są częścią tego opisu. Laboratorium wykonujące oznaczenie ustala te parametry we własnym protokole.

Badania in vitro

W badaniach in vitro Ipamorelin służy jako ligand referencyjny do kompetycyjnych badań wiązania z rekombinowanym lub natywnym GHS-R. W testach reporterowych cAMP i w układach obrazowania wapnia aktywację receptora ilościuje się zależnie od stężenia. Modele komórkowe przysadki wykorzystują peptyd, aby śledzić uwalnianie GH po stymulacji GHS-R i porównać je z innymi sekretagogami. Do analizy struktury i działania w polu GHRP Ipamorelin dostarcza zwartej referencji pentapeptydowej o jasno przypisanym profilu receptora. Szeregi rozcieńczeń z liofilizatu wspierają krzywe stężenie odpowiedź w wielu powtórzeniach.

Jakość i analityka

Każdą partię Ipamorelinu bada się metodą HPLC pod kątem czystości, a zawartość wynosi ≥99 %. Kontrola tożsamości potwierdza też sekwencję pentapeptydu i tym samym przypisanie do agonisty GHS-R NNC 26-0161. Wyniki zapisuje się dla każdej partii. Ta charakterystyka analityczna daje pewną podstawę do porównywania serii pomiarów i do powtarzalności testów GHS-R w laboratorium.